عَبَسَ

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

ترجمه: چهره در هم كشيد و روى گردانيد،

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

ترجمه: كه آن مرد نابينا پيش او آمد؛

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

ترجمه: و تو چه دانى، شايد او به پاكى گرايد،

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

ترجمه: يا پند پذيرد و اندرز سودش دهد

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

ترجمه: اما آن كس كه خود را بى‌نياز مى‌پندارد،

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

ترجمه: تو بدو مى‌پردازى؛

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

ترجمه: با آنكه اگر پاك نگردد، بر تو [مسؤوليتى‌] نيست

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

ترجمه: و اما آن كس كه شتابان پيش تو آمد،

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

ترجمه: در حالى كه [از خدا] مى‌ترسيد،

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

ترجمه: تو از او به ديگران مى‌پردازى

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ

ترجمه: زنهار [چنين مكن‌] اين [آيات‌] پندى است

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

ترجمه: تا هر كه خواهد، از آن پند گيرد

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ

ترجمه: در صحيفه‌هايى ارجمند،

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

ترجمه: والا و پاك‌شده،

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ

ترجمه: به دست فرشتگانى،

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ

ترجمه: ارجمند و نيكوكار

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

ترجمه: كشته باد انسان، چه ناسپاس است

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

ترجمه: او را از چه چيز آفريده است؟

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

ترجمه: از نطفه‌اى خلقش كرد و اندازه مقررش بخشيد

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

ترجمه: سپس راه را بر او آسان گردانيد

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

ترجمه: آنگاه به مرگش رسانيد و در قبرش نهاد

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

ترجمه: سپس چون بخواهد او را برانگيزد

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

ترجمه: ولى نه! هنوز آنچه را به او دستور داده، به جاى نياورده است

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

ترجمه: پس انسان بايد به خوراك خود بنگرد،

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

ترجمه: كه ما آب را به صورت بارشى فرو ريختيم؛

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

ترجمه: آنگاه زمين را با شكافتنى [لازم‌] شكافتيم؛

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

ترجمه: پس در آن، دانه رويانيديم

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

ترجمه: و انگور و سبزى،

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

ترجمه: و زيتون و درخت خرما،

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

ترجمه: و باغهاى انبوه،

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

ترجمه: و ميوه و چراگاه،

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ترجمه: [تا وسيله‌] استفاده شما و دامهايتان باشد

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

ترجمه: پس چون فرياد گوش‌خراش دررسد؛

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

ترجمه: روزى كه آدمى از برادرش،

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

ترجمه: و از مادرش و پدرش

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

ترجمه: و از همسرش و پسرانش مى‌گريزد،

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

ترجمه: در آن روز، هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى‌دارد

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ

ترجمه: در آن روز، چهره‌هايى درخشانند،

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ

ترجمه: خندان [و] شادانند

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ

ترجمه: و در آن روز، چهره‌هايى است كه بر آنها غبار نشسته،

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

ترجمه: [و] آنها را تاريكى پوشانده است؛

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

ترجمه: آنان همان كافران بدكارند