الضُّحٰي

وَٱلضُّحَىٰ

ترجمه: سوگند به روشنايى روز،

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ

ترجمه: سوگند به شب چون آرام گيرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

ترجمه: [كه‌] پروردگارت تو را وانگذاشته، و دشمن نداشته است

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرࣱ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ

ترجمه: و قطعاً آخرت براى تو از دنيا نيكوتر خواهد بود

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ

ترجمه: و بزودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد، تا خرسند گردى

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمࣰ ا فَـَٔاوَىٰ

ترجمه: مگر نه تو را يتيم يافت، پس پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلࣰّ ا فَهَدَىٰ

ترجمه: و تو را سرگشته يافت، پس هدايت كرد؟

وَوَجَدَكَ عَآئِلࣰ ا فَأَغۡنَىٰ

ترجمه: و تو را تنگدست يافت و بى‌نياز گردانيد؟

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ

ترجمه: و اما [تو نيز به پاس نعمت ما] يتيم را ميازار،

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ

ترجمه: و گدا را مران،

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ

ترجمه: و از نعمت پروردگار خويش [با مردم‌] سخن گوى