پرش به متن قرآن

سورهٔ ۵۱ از ۱۱۴

الذَّارِياتِ

Adh-Dhaariyat

The Winnowing Winds

۶۰ آیه مکی

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

آیهٔ 1

وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوࣰ ا

ترجمه: سوگند به بادهاى ذره‌افشان،

آیهٔ 2

فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرࣰ ا

ترجمه: و ابرهاى گرانبار،

آیهٔ 3

فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرࣰ ا

ترجمه: و سبك سيران،

آیهٔ 4

فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا

ترجمه: و تقسيم‌كنندگان كار[ها]،

آیهٔ 5

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقࣱ

ترجمه: كه آنچه وعده داده شده‌ايد راست است،

آیهٔ 6

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعࣱ

ترجمه: و [روز] پاداش واقعيت دارد

آیهٔ 7

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ

ترجمه: سوگند به آسمان مشبّك،

آیهٔ 8

إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلࣲ مُّخۡتَلِفࣲ

ترجمه: كه شما [درباره قرآن‌] در سخنى گوناگونيد

آیهٔ 9

يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ

ترجمه: [بگوى‌] تا هر كه از آن برگشته، برگشته باشد

آیهٔ 10

قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ

ترجمه: مرگ بر دروغپردازان

آیهٔ 11

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةࣲ سَاهُونَ

ترجمه: همانان كه در ورطه نادانى بى‌خبرند

آیهٔ 12

يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ

ترجمه: پرسند: «روز پاداش كى است؟»

آیهٔ 13

يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ

ترجمه: همان روز كه آنان بر آتش، عقوبت [و آزموده‌] شوند

آیهٔ 14

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ

ترجمه: عذاب [موعود] خود را بچشيد، اين است همان [بلايى‌] كه با شتاب خواستار آن بوديد

آیهٔ 15

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ

ترجمه: پرهيزگاران در باغها و چشمه سارانند

آیهٔ 16

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ

ترجمه: آنچه را پروردگارشان عطا فرموده مى‌گيرند، زيرا كه آنها پيش از اين نيكوكار بودند

آیهٔ 17

كَانُواْ قَلِيلࣰ ا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ

ترجمه: و از شب اندكى را مى‌غنودند

آیهٔ 18

وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ

ترجمه: و در سحرگاهان [از خدا] طلب آمرزش مى‌كردند

آیهٔ 19

وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ

ترجمه: و در اموالشان براى سائل و محروم حقى [معين‌] بود

آیهٔ 20

وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتࣱ لِّلۡمُوقِنِينَ

ترجمه: و روى زمين براى اهل يقين نشانه‌هايى [متقاعدكننده‌] است،

آیهٔ 21

وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ

ترجمه: و در خود شما؛ پس مگر نمى‌بينيد؟

آیهٔ 22

وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ

ترجمه: و روزى شما و آنچه وعده داده شده‌ايد در آسمان است

آیهٔ 23

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقࣱّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ

ترجمه: پس سوگند به پروردگار آسمان و زمين، كه واقعاً او حق است همان گونه كه خود شما سخن مى‌گوييد

آیهٔ 24

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ

ترجمه: آيا خبر مهمانان ارجمند ابراهيم به تو رسيد؟

آیهٔ 25

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمࣰ اۖ قَالَ سَلَٰمࣱ قَوۡمࣱ مُّنكَرُونَ

ترجمه: چون بر او درآمدند؛ پس سلام گفتند. گفت: «سلام، مردمى ناشناسيد.»

آیهٔ 26

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلࣲ سَمِينࣲ

ترجمه: پس آهسته به سوى زنش رفت و گوساله‌اى فربه [و بريان‌] آورد

آیهٔ 27

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

ترجمه: آن را به نزديكشان برد [و] گفت: «مگر نمى‌خوريد؟»

آیهٔ 28

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةࣰۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمࣲ

ترجمه: و [در دلش‌] از آنان احساس ترسى كرد. گفتند: «مترس.» و او را به پسرى دانا مژده دادند

آیهٔ 29

فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةࣲ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمࣱ

ترجمه: و زنش با فريادى [از شگفتى‌] سر رسيد و بر چهره خود زد و گفت: «زنى پير نازا [چگونه بزايد]؟»

آیهٔ 30

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ

ترجمه: گفتند: «پروردگارت چنين فرموده است. او خود حكيم داناست.»

آیهٔ 31

۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

ترجمه: [ابراهيم‌] گفت: «اى فرستادگان، مأموريت شما چيست؟»

آیهٔ 32

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمࣲ مُّجۡرِمِينَ

ترجمه: گفتند: «ما به سوى مردمى پليدكار فرستاده شده‌ايم،

آیهٔ 33

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةࣰ مِّن طِينࣲ

ترجمه: تا سنگهايى از گِل رُس بر [سر] آنان فرو فرستيم

آیهٔ 34

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ

ترجمه: [كه‌] نزد پروردگارت براى مسرفان نشان‌گذارى شده است

آیهٔ 35

فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمه: پس هر كه از مؤمنان در آن [شهرها] بود بيرون برديم

آیهٔ 36

فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتࣲ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ

ترجمه: و[لى‌] در آنجا جز يك خانه از فرمانبران [خدا بيشتر] نيافتيم

آیهٔ 37

وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةࣰ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

ترجمه: و در آنجا براى آنها كه از عذاب پر درد مى‌ترسند، عبرتى به جاى گذاشتيم

آیهٔ 38

وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ

ترجمه: و [نيز] در [ماجراى‌] موسى، چون او را با حجتى آشكار به سوى فرعون گسيل داشتيم

آیهٔ 39

فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونࣱ

ترجمه: پس [فرعون‌] با اركان [دولت‌] خود روى برتافت و گفت: «[اين شخص،] ساحر يا ديوانه‌اى است.»

آیهٔ 40

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمࣱ

ترجمه: [تا] او و سپاهيانش را گرفتيم و آنان را در دريا افكنديم در حالى كه او [در آخرين لحظه‌] نكوهشگر [خود] بود

آیهٔ 41

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ

ترجمه: و در [ماجراى‌] عاد [نيز]، چون بر [سر] آنها آن باد مُهلِك را فرستاديم

آیهٔ 42

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ

ترجمه: به هر چه مى‌وزيد آن را چون خاكستر استخوان مرده مى‌گردانيد

آیهٔ 43

وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينࣲ

ترجمه: و در [ماجراى‌] ثمود [نيز عبرتى بود]، آنگاه كه به ايشان گفته شد: «تا چندى برخوردار شويد.»

آیهٔ 44

فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ

ترجمه: تا [آنكه‌] از فرمان پروردگار خود سر برتافتند و در حالى كه آنها مى‌نگريستند، آذرخش آنان را فرو گرفت

آیهٔ 45

فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامࣲ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ

ترجمه: در نتيجه نه توانستند به پاى خيزند و نه طلب يارى كنند

آیهٔ 46

وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمࣰ ا فَٰسِقِينَ

ترجمه: و قوم نوح [نيز] پيش از آن [اقوام نامبرده همين گونه هلاك شدند]، زيرا آنها مردمى نافرمان بودند

آیهٔ 47

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدࣲ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

ترجمه: و آسمان را به قدرت خود برافراشتيم، و بى‌گمان، ما [آسمان‌]گستريم

آیهٔ 48

وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ

ترجمه: و زمين را گسترانيده‌ايم و چه نيكو گسترندگانيم

آیهٔ 49

وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ

ترجمه: و از هر چيزى دو گونه [يعنى نر و ماده‌] آفريديم، اميد كه شما عبرت گيريد

آیهٔ 50

فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ

ترجمه: پس به سوى خدا بگريزيد، كه من شما را از طرف او بيم‌دهنده‌اى آشكارم

آیهٔ 51

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ

ترجمه: و با خدا معبودى ديگر قرار مدهيد كه من از جانب او هشداردهنده‌اى آشكارم

آیهٔ 52

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ

ترجمه: بدين سان بر كسانى كه پيش از آنها بودند هيچ پيامبرى نيامد جز اينكه گفتند: «ساحر يا ديوانه‌اى است.»

آیهٔ 53

أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ

ترجمه: آيا همديگر را به اين [سخن‌] سفارش كرده بودند؟ [نه!] بلكه آنان مردمى سركش بودند

آیهٔ 54

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومࣲ

ترجمه: پس، از آنان روى بگردان، كه تو در خور نكوهش نيستى

آیهٔ 55

وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمه: و پند ده، كه مؤمنان را پند سود بخشد

آیهٔ 56

وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ

ترجمه: و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند

آیهٔ 57

مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقࣲ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ

ترجمه: از آنان هيچ روزيى نمى‌خواهم، و نمى‌خواهم كه مرا خوراك دهند

آیهٔ 58

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ

ترجمه: خداست كه خود روزى بخش نيرومند استوار است

آیهٔ 59

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبࣰ ا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ

ترجمه: پس براى كسانى كه ستم كردند بهره‌اى است از عذاب، همانند بهره عذاب ياران [قبلى‌]شان. پس [بگو:] در خواستن عذاب از من، شتابزدگى نكنند

آیهٔ 60

فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

ترجمه: پس واى بر كسانى كه كافر شده‌اند از آن روزى كه وعده يافته‌اند

میان‌برهای صفحه‌کلید
Space
پخش / مکث
→ / ←
جلو / عقب
↑ / ↓
زیاد / کم کردن صدا
N / P
آیهٔ بعدی / پیشین
M
بی‌صدا
S
روشن/خاموش کردن پیمایش خودکار

هنگام نوشتن در جعبهٔ جستجو، میان‌برها نادیده گرفته می‌شوند.

0:00 0:00

الذَّارِياتِ · آیه

مرورگر شما پخش خودکار را متوقف کرد.