الشَّمْسِ

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا

ترجمه: سوگند به خورشيد و تابندگى‌اش،

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

ترجمه: سوگند به مه چون پى [خورشيد] رود

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

ترجمه: سوگند به روز چون [زمين را] روشن گرداند،

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا

ترجمه: سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد،

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

ترجمه: سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت،

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا

ترجمه: سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد،

وَنَفۡسࣲ وَمَا سَوَّىٰهَا

ترجمه: سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد؛

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا

ترجمه: سپس پليدكارى و پرهيزگارى‌اش را به آن الهام كرد،

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

ترجمه: كه هر كس آن را پاك گردانيد، قطعاً رستگار شد،

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

ترجمه: و هر كه آلوده‌اش ساخت، قطعاً درباخت

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ

ترجمه: [قوم‌] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا

ترجمه: آنگاه كه شقى‌ترينشان بر[پا] خاست

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا

ترجمه: پس فرستاده خدا به آنان گفت: «زنهار! ماده‌شتر خدا و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهيد]»

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا

ترجمه: و[لى‌] دروغزنش خواندند و آن [ماده‌شتر] را پى كردند، و پروردگارشان به [سزاى‌] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا

ترجمه: و از پيامد كار خويش، بيمى به خود راه نداد