پرش به متن قرآن

سورهٔ ۲۶ از ۱۱۴

الشُّعَرَآءِ

Ash-Shu'araa

The Poets

۲۲۷ آیه مکی

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

آیهٔ 1

طسٓمٓ

ترجمه: طا، سين، ميم

آیهٔ 2

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

ترجمه: اين است آيه‌هاى كتاب روشنگر

آیهٔ 3

لَعَلَّكَ بَٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

ترجمه: شايد تو از اينكه [مشركان‌] ايمان نمى‌آورند، جان خود را تباه سازى

آیهٔ 4

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةࣰ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ

ترجمه: اگر بخواهيم، معجزه‌اى از آسمان بر آنان فرود مى‌آوريم، تا در برابر آن، گردنهايشان خاضع گردد

آیهٔ 5

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ

ترجمه: و هيچ تذكر جديدى از سوى [خداى‌] رحمان برايشان نيامد جز اينكه همواره از آن روى برمى‌تافتند

آیهٔ 6

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

ترجمه: [آنان‌] در حقيقت به تكذيب پرداختند، و به زودى خبر آنچه كه بدان ريشخند مى كردند، بديشان خواهد رسيد

آیهٔ 7

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجࣲ كَرِيمٍ

ترجمه: مگر در زمين ننگريسته‌اند كه چه قدر در آن از هر گونه جفتهاى زيبا رويانيده‌ايم؟

آیهٔ 8

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: قطعاً در اين [هنرنمايى‌] عبرتى است و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نيستند

آیهٔ 9

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 10

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

ترجمه: و [ياد كن‌] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا درداد كه به سوى قوم ستمكار برو

آیهٔ 11

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ

ترجمه: قوم فرعون؛ آيا پروا ندارند؟

آیهٔ 12

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

ترجمه: گفت: «پروردگارا، مى‌ترسم مرا تكذيب كنند،

آیهٔ 13

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ

ترجمه: و سينه‌ام تنگ مى‌گردد، و زبانم باز نمى‌شود، پس به سوى هارون بفرست

آیهٔ 14

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبࣱ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ

ترجمه: و [از طرفى‌] آنان بر [گردن‌] من خونى دارند و مى‌ترسم مرا بكشند.»

آیهٔ 15

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ

ترجمه: فرمود: «نه، چنين نيست؛ نشانه‌هاى ما را [براى آنان‌] بِبَريد كه ما با شما شنونده‌ايم.»

آیهٔ 16

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: پس به سوى فرعون برويد و بگوييد: «ما پيامبر پروردگار جهانيانيم،

آیهٔ 17

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمه: فرزندان اسرائيل را با ما بفرست.»

آیهٔ 18

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدࣰ ا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

ترجمه: [فرعون‌] گفت: «آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم و ساليانى چند از عمرت را پيش ما نماندى؟

آیهٔ 19

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

ترجمه: و [سرانجام‌] كار خود را كردى، و تو از ناسپاسانى.»

آیهٔ 20

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذࣰ ا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

ترجمه: گفت: «آن را هنگامى مرتكب شدم كه از گمراهان بودم،

آیهٔ 21

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰ ا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمه: و چون از شما ترسيدم، از شما گريختم، تا پروردگارم به من دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد

آیهٔ 22

وَتِلۡكَ نِعۡمَةࣱ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمه: و [آيا] اينكه فرزندان اسرائيل را بنده [خود] ساخته‌اى نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟»

آیهٔ 23

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: فرعون گفت: «و پروردگار جهانيان چيست؟»

آیهٔ 24

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

ترجمه: گفت: «پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است-اگر اهل يقين باشيد.»

آیهٔ 25

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ

ترجمه: [فرعون‌] به كسانى كه پيرامونش بودند گفت: «آيا نمى‌شنويد؟»

آیهٔ 26

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمه: [موسى دوباره‌] گفت: «پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما.»

آیهٔ 27

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونࣱ

ترجمه: [فرعون‌] گفت: «واقعاً اين پيامبرى كه به سوى شما فرستاده شده، سخت ديوانه است.»

آیهٔ 28

قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ

ترجمه: [موسى‌] گفت: «پروردگار خاور و باختر و آنچه ميان آن دو است-اگر تعقّل كنيد.»

آیهٔ 29

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ

ترجمه: [فرعون‌] گفت: «اگر خدايى غير از من اختيار كنى قطعاً تو را از [جمله‌] زندانيان خواهم ساخت.»

آیهٔ 30

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءࣲ مُّبِينࣲ

ترجمه: گفت: «گر چه براى تو چيزى آشكار بياورم؟»

آیهٔ 31

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ترجمه: گفت: «اگر راست مى‌گويى آن را بياور.»

آیهٔ 32

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانࣱ مُّبِينࣱ

ترجمه: پس عصاى خود بيفكند و بناگاه آن اژدرى نمايان شد

آیهٔ 33

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

ترجمه: و دستش را بيرون كشيد و بناگاه آن براى تماشاگران سپيد مى‌نمود

آیهٔ 34

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمࣱ

ترجمه: [فرعون‌] به سرانى كه پيرامونش بودند گفت: «واقعاً اين ساحرى بسيار داناست

آیهٔ 35

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ

ترجمه: مى‌خواهد با سحر خود، شما را از سرزمينتان بيرون كند، اكنون چه رأى مى‌دهيد؟»

آیهٔ 36

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

ترجمه: گفتند: «او و برادرش را در بند دار و گردآورندگان را به شهرها بفرست،

آیهٔ 37

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمࣲ

ترجمه: تا هر ساحر ماهرى را نزد تو بياورند.»

آیهٔ 38

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ

ترجمه: پس ساحران براى موعدِ روزى معلوم گردآورى شدند

آیهٔ 39

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ

ترجمه: و به توده مردم گفته شد: «آيا شما هم جمع خواهيد شد؟

آیهٔ 40

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

ترجمه: بدين اميد كه اگر ساحران غالب شدند از آنان پيروى كنيم؟»

آیهٔ 41

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

ترجمه: و چون ساحران پيش فرعون آمدند، گفتند: «آيا اگر ما غالب آييم واقعاً براى ما مزدى خواهد بود؟»

آیهٔ 42

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

ترجمه: گفت: «آرى، و در آن صورت شما حتماً از [زمره‌] مقرّبان خواهيد شد.»

آیهٔ 43

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

ترجمه: موسى به آنان گفت: «آنچه را شما مى‌اندازيد بيندازيد.»

آیهٔ 44

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

ترجمه: پس ريسمانها و چوبدستى‌هايشان را انداختند و گفتند: «به عزّت فرعون كه ما حتماً پيروزيم.»

آیهٔ 45

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

ترجمه: پس موسى عصايش را انداخت و بناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعيد

آیهٔ 46

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

ترجمه: در نتيجه، ساحران به حالت سجده درافتادند

آیهٔ 47

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: گفتند: «به پروردگار جهانيان ايمان آورديم

آیهٔ 48

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

ترجمه: پروردگار موسى و هارون.»

آیهٔ 49

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ

ترجمه: گفت: « [آيا] پيش از آنكه به شما اجازه دهم به او ايمان آورديد؟ قطعاً او همان بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است. به زودى خواهيد دانست. حتماً دستها و پاهاى شما را از چپ و راست خواهم بريد و همه‌تان را به دار خواهم آويخت.»

آیهٔ 50

قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

ترجمه: گفتند: «باكى نيست، ما روى به سوى پروردگار خود مى‌آوريم

آیهٔ 51

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمه: ما اميدواريم كه پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشايد، [چرا] كه نخستين ايمان‌آورندگان بوديم.»

آیهٔ 52

۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

ترجمه: و به موسى وحى كرديم كه: «بندگان مرا شبانه حركت ده، زيرا شما مورد تعقيب قرار خواهيد گرفت.»

آیهٔ 53

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

ترجمه: پس فرعون مأمورانِ جمع‌آورىِ [خود را] به شهرها فرستاد،

آیهٔ 54

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةࣱ قَلِيلُونَ

ترجمه: [و گفت:] «اينها عده‌اى ناچيزند

آیهٔ 55

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ

ترجمه: و راستى آنها ما را بر سر خشم آورده‌اند،

آیهٔ 56

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ

ترجمه: و[لى‌] ما همگى به حال آماده‌باش درآمده‌ايم.»

آیهٔ 57

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ

ترجمه: سرانجام، ما آنان را از باغستانها و چشمه‌سارها،

آیهٔ 58

وَكُنُوزࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ

ترجمه: و گنجينه‌ها و جايگاه‌هاى پر ناز و نعمت بيرون كرديم

آیهٔ 59

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمه: [اراده ما] چنين بود، و آن [نعمتها] را به فرزندان اسرائيل ميراث داديم

آیهٔ 60

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ

ترجمه: پس هنگام برآمدن آفتاب، آنها را تعقيب كردند

آیهٔ 61

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

ترجمه: چون دو گروه، همديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: «ما قطعاً گرفتار خواهيم شد.»

آیهٔ 62

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

ترجمه: گفت: «چنين نيست، زيرا پروردگارم با من است و به زودى مرا راهنمايى خواهد كرد.»

آیهٔ 63

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقࣲ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

ترجمه: پس به موسى وحى كرديم: «با عصاى خود بر اين دريا بزن.» تا از هم شكافت، و هر پاره‌اى همچون كوهى سترگ بود

آیهٔ 64

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ

ترجمه: و ديگران را بدانجا نزديك گردانيديم

آیهٔ 65

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

ترجمه: و موسى و همه كسانى را كه همراه او بودند نجات داديم؛

آیهٔ 66

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

ترجمه: آنگاه ديگران را غرق كرديم

آیهٔ 67

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: مسلماً در اين [واقعه‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

آیهٔ 68

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و قطعاً پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 69

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ

ترجمه: و بر آنان گزارش ابراهيم را بخوان

آیهٔ 70

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ

ترجمه: آنگاه كه به پدر خود و قومش گفت: «چه مى‌پرستيد؟»

آیهٔ 71

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامࣰ ا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ

ترجمه: گفتند: «بتانى را مى‌پرستيم و همواره ملازم آنهاييم.»

آیهٔ 72

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ

ترجمه: گفت: «آيا وقتى دعا مى‌كنيد، از شما مى‌شنوند؟

آیهٔ 73

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ

ترجمه: يا به شما سود يا زيان مى‌رسانند؟»

آیهٔ 74

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ

ترجمه: گفتند: «نه، بلكه پدران خود را يافتيم كه چنين مى‌كردند.»

آیهٔ 75

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

ترجمه: گفت: «آيا در آنچه مى‌پرستيده‌ايد تأمّل كرده‌ايد؟

آیهٔ 76

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ

ترجمه: شما و پدران پيشين شما؟

آیهٔ 77

فَإِنَّهُمۡ عَدُوࣱّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: قطعاً همه آنها -جز پروردگار جهانيان- دشمن منند

آیهٔ 78

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ

ترجمه: آن كس كه مرا آفريده و همو راهنماييم مى‌كند،

آیهٔ 79

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ

ترجمه: و آن كس كه او به من خوراك مى‌دهد و سيرابم مى‌گرداند،

آیهٔ 80

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ

ترجمه: و چون بيمار شوم او مرا درمان مى‌بخشد،

آیهٔ 81

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ

ترجمه: و آن كس كه مرا مى‌ميراند و سپس زنده‌ام مى‌گرداند،

آیهٔ 82

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ

ترجمه: و آن كس كه اميد دارم روز پاداش، گناهم را بر من ببخشايد.»

آیهٔ 83

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمࣰ ا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ

ترجمه: پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى،

آیهٔ 84

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

ترجمه: و براى من در [ميان‌] آيندگان آوازه نيكو گذار،

آیهٔ 85

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

ترجمه: و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان،

آیهٔ 86

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

ترجمه: و بر پدرم ببخشاى كه او از گمراهان بود،

آیهٔ 87

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ

ترجمه: و روزى كه [مردم‌] برانگيخته مى‌شوند رسوايم مكن

آیهٔ 88

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالࣱ وَلَا بَنُونَ

ترجمه: روزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى‌دهد،

آیهٔ 89

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ

ترجمه: مگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد

آیهٔ 90

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ

ترجمه: و [آن روز] بهشت براى پرهيزگاران نزديك مى‌گردد

آیهٔ 91

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ

ترجمه: و جهنم براى گمراهان نمودار مى‌شود

آیهٔ 92

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

ترجمه: و به آنان گفته مى‌شود: «آنچه جز خدا مى‌پرستيديد كجايند؟

آیهٔ 93

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ

ترجمه: آيا ياريتان مى‌كنند يا خود را يارى مى‌دهند؟

آیهٔ 94

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ

ترجمه: پس آنها و همه گمراهان در آن [آتش‌] افكنده مى‌شوند،

آیهٔ 95

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ

ترجمه: و [نيز] همه سپاهيان ابليس

آیهٔ 96

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

ترجمه: آنها در آنجا با يكديگر ستيزه مى‌كنند [و] مى‌گويند

آیهٔ 97

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ

ترجمه: «سوگند به خدا كه ما در گمراهى آشكارى بوديم،

آیهٔ 98

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌كرديم،

آیهٔ 99

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

ترجمه: و جز تباهكاران ما را گمراه نكردند،

آیهٔ 100

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

ترجمه: در نتيجه شفاعتگرانى نداريم،

آیهٔ 101

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمࣲ

ترجمه: و نه دوستى نزديك

آیهٔ 102

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةࣰ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمه: و اى كاش كه بازگشتى براىِ ما بود و از مؤمنان مى‌شديم

آیهٔ 103

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: حقاً در اين [سرگذشت درس‌] عبرتى است و[لى‌] بيشترشان مؤمن نبودند

آیهٔ 104

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 105

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمه: قوم نوح پيامبران را تكذيب كردند

آیهٔ 106

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمه: چون برادرشان نوح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

آیهٔ 107

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ

ترجمه: من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم؛

آیهٔ 108

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد،

آیهٔ 109

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

آیهٔ 110

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: پس، از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد.»

آیهٔ 111

۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ

ترجمه: گفتند: «آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايگان از تو پيروى كرده‌اند؟»

آیهٔ 112

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

ترجمه: [نوح‌] گفت: «به [جزئيات‌] آنچه مى‌كرده‌اند چه آگاهى دارم؟

آیهٔ 113

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ

ترجمه: حسابشان -اگر درمى‌يابيد- جز با پروردگارم نيست

آیهٔ 114

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمه: و من طردكننده مؤمنان نيستم

آیهٔ 115

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ

ترجمه: من جز هشداردهنده‌اى آشكار [بيش‌] نيستم.»

آیهٔ 116

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

ترجمه: گفتند: «اى نوح، اگر دست برندارى قطعاً از [جمله‌] سنگسارشدگان خواهى بود.»

آیهٔ 117

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

ترجمه: گفت: «پروردگارا، قوم من مرا تكذيب كردند؛

آیهٔ 118

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحࣰ ا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمه: ميان من و آنان فيصله ده، و من و هر كس از مؤمنان را كه با من است نجات بخش.»

آیهٔ 119

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

ترجمه: پس او و هر كه را در آن كشتى آكنده با او بود، رهانيديم؛

آیهٔ 120

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

ترجمه: آنگاه باقى‌ماندگان را غرق كرديم

آیهٔ 121

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: قطعاً در اين [ماجرا درس‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

آیهٔ 122

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 123

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمه: عاديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند

آیهٔ 124

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمه: آنگاه كه برادرشان هود به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

آیهٔ 125

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ

ترجمه: من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

آیهٔ 126

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

آیهٔ 127

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

آیهٔ 128

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةࣰ تَعۡبَثُونَ

ترجمه: آيا بر هر تپه‌اى بنايى مى‌سازيد كه [در آن‌] دست به بيهوده‌كارى زنيد؟

آیهٔ 129

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ

ترجمه: و كاخهاى استوار مى‌گيريد به اميد آنكه جاودانه بمانيد؟

آیهٔ 130

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ

ترجمه: و چون حمله‌ور مى‌شويد [چون‌] زورگويان حمله‌ور مى‌شويد؟

آیهٔ 131

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: پس، از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد

آیهٔ 132

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ

ترجمه: و از آن كس كه شما را به آنچه مى‌دانيد مدد كرد پروا داريد

آیهٔ 133

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمࣲ وَبَنِينَ

ترجمه: شما را به [دادن‌] دامها و پسران مدد كرد،

آیهٔ 134

وَجَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ

ترجمه: و به [دادن‌] باغها و چشمه‌ساران؛

آیهٔ 135

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ

ترجمه: من از عذاب روزى هولناك بر شما مى‌ترسم

آیهٔ 136

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ

ترجمه: گفتند: «خواه اندرز دهى و خواه از اندرزدهندگان نباشى براى ما يكسان است

آیهٔ 137

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمه: اين جز شيوه پيشينيان نيست

آیهٔ 138

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

ترجمه: و ما عذاب نخواهيم شد.»

آیهٔ 139

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: پس تكذيبش كردند و هلاكشان كرديم. قطعاً در اين [ماجرا درس‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

آیهٔ 140

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 141

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمه: ثموديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند؛

آیهٔ 142

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمه: آنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

آیهٔ 143

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ

ترجمه: من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

آیهٔ 144

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

آیهٔ 145

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

آیهٔ 146

أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ

ترجمه: آيا شما را در آنچه اينجا داريد آسوده رها مى‌كنند؟

آیهٔ 147

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ

ترجمه: در باغها و در كنار چشمه‌ساران،

آیهٔ 148

وَزُرُوعࣲ وَنَخۡلࣲ طَلۡعُهَا هَضِيمࣱ

ترجمه: و كشتزارها و خرمابنانى كه شكوفه‌هايشان لطيف است؟

آیهٔ 149

وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتࣰ ا فَٰرِهِينَ

ترجمه: و هنرمندانه براى خود از كوهها خانه‌هايى مى‌تراشيد

آیهٔ 150

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

آیهٔ 151

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

ترجمه: و فرمان افراطگران را پيروى مكنيد

آیهٔ 152

ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ

ترجمه: آنان كه در زمين فساد مى‌كنند و اصلاح نمى‌كنند.»

آیهٔ 153

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

ترجمه: گفتند: «قطعاً تو از افسون‌شدگانى

آیهٔ 154

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ترجمه: تو جز بشرى مانند ما [بيش‌] نيستى. اگر راست مى‌گويى معجزه‌اى بياور

آیهٔ 155

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةࣱ لَّهَا شِرۡبࣱ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ

ترجمه: گفت: «اين ماده‌شترى است كه نوبتى از آب او راست و روزى معين نوبت آب شماست

آیهٔ 156

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءࣲ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ

ترجمه: و به آن گزندى مرسانيد كه عذاب روزى هولناك شما را فرو مى‌گيرد

آیهٔ 157

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ

ترجمه: پس آن را پى كردند و پشيمان گشتند

آیهٔ 158

فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: آنگاه آنان را عذاب فرو گرفت. قطعاً در اين [ماجرا] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

آیهٔ 159

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 160

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمه: قوم لوط فرستادگان را تكذيب كردند

آیهٔ 161

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمه: آنگاه برادرشان لوط به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

آیهٔ 162

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ

ترجمه: من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

آیهٔ 163

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد

آیهٔ 164

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

آیهٔ 165

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: آيا از ميان مردم جهان، با مردها در مى‌آميزيد؟

آیهٔ 166

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

ترجمه: و آنچه را پروردگارتان از همسرانتان براى شما آفريده وامى‌گذاريد؟ [نه،] بلكه شما مردمى تجاوزكاريد

آیهٔ 167

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

ترجمه: گفتند: «اى لوط، اگر دست برندارى، قطعاً از اخراج‌شدگان خواهى بود.»

آیهٔ 168

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

ترجمه: گفت: «به راستى من دشمن كردار شمايم

آیهٔ 169

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

ترجمه: پروردگارا، مرا و كسان مرا از آنچه انجام مى‌دهند رهايى بخش.»

آیهٔ 170

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

ترجمه: پس او و كسانش را همگى، رهانيديم

آیهٔ 171

إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

ترجمه: جز پيرزنى كه از باقى‌ماندگان [در خاكستر آتش‌] بود

آیهٔ 172

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

ترجمه: سپس ديگران را سخت هلاك كرديم

آیهٔ 173

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرࣰ اۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ

ترجمه: و بر [سر] آنان بارانى [از آتش گوگرد] فرو ريختيم. و چه بد بود باران بيم‌داده‌شدگان

آیهٔ 174

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: قطعاً در اين [عقوبت‌] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

آیهٔ 175

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 176

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمه: اصحاب ايكه فرستادگان را تكذيب كردند

آیهٔ 177

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمه: آنگاه كه شعيب به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

آیهٔ 178

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ

ترجمه: من براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

آیهٔ 179

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمه: از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد

آیهٔ 180

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: و بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

آیهٔ 181

۞أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ

ترجمه: پيمانه را تمام دهيد و از كم‌فروشان مباشيد

آیهٔ 182

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ

ترجمه: و با ترازوى درست بسنجيد

آیهٔ 183

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

ترجمه: و از ارزش اموال مردم مكاهيد و در زمين سر به فساد بر مداريد

آیهٔ 184

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمه: و از آن كس كه شما و خلق [انبوه‌] گذشته را آفريده است پروا كنيد.»

آیهٔ 185

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

ترجمه: گفتند: «تو واقعاً از افسون‌شدگانى.»

آیهٔ 186

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

ترجمه: «و تو جز بشرى مانند ما [بيش‌] نيستى، و قطعاً تو را از دروغگويان مى‌دانيم

آیهٔ 187

فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ترجمه: پس اگر از راستگويانى، پاره‌اى از آسمان بر [سر] ما بيفكن.»

آیهٔ 188

قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ

ترجمه: [شعيب‌] گفت: «پروردگارم به آنچه مى‌كنيد داناتر است.»

آیهٔ 189

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

ترجمه: پس او را تكذيب كردند، و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فرو گرفت. به راستى آن، عذاب روزى هولناك بود

آیهٔ 190

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمه: قطعاً در اين [عقوبت درسِ‌] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان آورنده نبودند

آیهٔ 191

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمه: و در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

آیهٔ 192

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمه: و راستى كه اين [قرآن‌] وحى پروردگار جهانيان است

آیهٔ 193

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ

ترجمه: «روح الامين» آن را بر دلت نازل كرد،

آیهٔ 194

عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ

ترجمه: تا از [جمله‌] هشداردهندگان باشى؛

آیهٔ 195

بِلِسَانٍ عَرَبِيࣲّ مُّبِينࣲ

ترجمه: به زبان عربى روشن،

آیهٔ 196

وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمه: و [وصف‌] آن در كتابهاى پيشينيان آمده است

آیهٔ 197

أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمه: آيا براى آنان، اين خود دليلى روشن نيست كه علماى بنى‌اسرائيل از آن اطّلاع دارند؟

آیهٔ 198

وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ

ترجمه: و اگر آن را بر برخى از غير عرب زبانان نازل مى‌كرديم،

آیهٔ 199

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ

ترجمه: و پيامبر آن را برايشان مى‌خواند به آن ايمان نمى‌آوردند

آیهٔ 200

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

ترجمه: اين گونه در دلهاى گناهكاران، [انكار را] راه مى‌دهيم

آیهٔ 201

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

ترجمه: كه به آن نگروند تا عذاب پردرد را ببينند،

آیهٔ 202

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

ترجمه: كه به طور ناگهانى -در حالى كه بى‌خبرند- بديشان برسد

آیهٔ 203

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ

ترجمه: و بگويند: «آيا مهلت خواهيم يافت؟»

آیهٔ 204

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

ترجمه: پس آيا عذاب ما را به شتاب مى‌خواهند؟

آیهٔ 205

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ

ترجمه: مگر نمى‌دانى كه اگر سالها آنان را برخوردار كنيم،

آیهٔ 206

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ

ترجمه: و آنگاه آنچه كه [بدان‌] بيم داده مى‌شوند بديشان برسد،

آیهٔ 207

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ

ترجمه: آنچه از آن برخوردار مى‌شدند، به كارشان نمى‌آيد [و عذاب را از آنان دفع نمى‌كند]؟

آیهٔ 208

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

ترجمه: و هيچ شهرى را هلاك نكرديم مگر آنكه براى آن هشداردهندگانى بود

آیهٔ 209

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

ترجمه: [تا آنان را] تذكر [دهند]؛ و ما ستمكار نبوده‌ايم

آیهٔ 210

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ

ترجمه: و شيطانها آن را فرود نياورده‌اند

آیهٔ 211

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ

ترجمه: و آنان را نسزد و نمى‌توانند [وحى كنند]

آیهٔ 212

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ

ترجمه: در حقيقت آنها از شنيدن، معزول [و محروم‌]اند

آیهٔ 213

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ

ترجمه: پس با خدا، خداى ديگر مخوان كه از عذاب‌شدگان خواهى شد

آیهٔ 214

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ

ترجمه: و خويشان نزديكت را هشدار ده

آیهٔ 215

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمه: و براى آن مؤمنانى كه تو را پيروى كرده‌اند، بال خود را فرو گستر

آیهٔ 216

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءࣱ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

ترجمه: و اگر تو را نافرمانى كردند، بگو: «من از آنچه مى‌كنيد بيزارم.»

آیهٔ 217

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

ترجمه: و بر [خداىِ‌] عزيزِ مهربان توكل كن،

آیهٔ 218

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

ترجمه: آن كس كه چون [به نماز] برمى‌خيزى تو را مى‌بيند،

آیهٔ 219

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ

ترجمه: و حركت تو را در ميان سجده‌كنندگان [مى‌نگرد]

آیهٔ 220

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

ترجمه: او همان شنواى داناست

آیهٔ 221

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ

ترجمه: آيا شما را خبر دهم كه شياطين بر چه كسى فرود مى‌آيند؟

آیهٔ 222

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمࣲ

ترجمه: بر هر دروغزن گناهكارى فرود مى‌آيند،

آیهٔ 223

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ

ترجمه: كه [دزدانه‌] گوش فرا مى‌دارند و بيشترشان دروغگويند،

آیهٔ 224

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ

ترجمه: و شاعران را گمراهان پيروى مى‌كنند

آیهٔ 225

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادࣲ يَهِيمُونَ

ترجمه: آيا نديده‌اى كه آنان در هر واديى سرگردانند؟

آیهٔ 226

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ

ترجمه: و آنانند كه چيزهايى مى‌گويند كه انجام نمى‌دهند

آیهٔ 227

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرࣰ ا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبࣲ يَنقَلِبُونَ

ترجمه: مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفته‌اند يارى خواسته‌اند. و كسانى كه ستم كرده‌اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت

میان‌برهای صفحه‌کلید
Space
پخش / مکث
→ / ←
جلو / عقب
↑ / ↓
زیاد / کم کردن صدا
N / P
آیهٔ بعدی / پیشین
M
بی‌صدا
S
روشن/خاموش کردن پیمایش خودکار

هنگام نوشتن در جعبهٔ جستجو، میان‌برها نادیده گرفته می‌شوند.

0:00 0:00

الشُّعَرَآءِ · آیه

مرورگر شما پخش خودکار را متوقف کرد.