الزِّلْزَالِ

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا

ترجمه: آنگاه كه زمين به لرزش [شديد] خود لرزانيده شود،

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا

ترجمه: و زمين بارهاى سنگين خود را برون افكند،

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا

ترجمه: و انسان گويد: «[زمين‌] را چه شده است؟»

يَوۡمَئِذࣲ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا

ترجمه: آن روز است كه [زمين‌] خبرهاى خود را باز گويد

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا

ترجمه: [همان گونه‌] كه پروردگارت بدان وحى كرده است

يَوۡمَئِذࣲ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتࣰ ا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ

ترجمه: آن روز، مردم [به حال‌] پراكنده برآيند تا [نتيجه‌] كارهايشان به آنان نشان داده شود

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرࣰ ا يَرَهُۥ

ترجمه: پس هر كه هموزن ذرّه‌اى نيكى كند [نتيجه‌] آن را خواهد ديد

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةࣲ شَرࣰّ ا يَرَهُۥ

ترجمه: و هر كه هموزن ذرّه‌اى بدى كند [نتيجه‌] آن را خواهد ديد